Ο Αίσωπος, ο αρχαίος Έλληνας μυθογράφος, είναι ευρέως γνωστός ως ο πατέρας της διδακτικής μυθολογίας.
Η ζωή του ήταν πολύπλοκη και δύσκολη, όπως, δυστυχώς, και το τέλος του. Βρέθηκε δούλος στη Σάμο, σε σπίτια φιλοσόφων, και απελευθερώθηκε χάρη στην εξαιρετική ευφυΐα του. Το τέλος του, δυστυχώς, ήταν τραγικό, καθώς ρίχτηκε από τους ιερείς του Μαντείου των Δελφών κάτω από την κορυφή του Παρνασσού, επειδή λογομάχησε μαζί τους για διάφορα θέματα και κυρίως για τα χρήματα.
Ο πανέξυπνος, λοιπόν, αυτός άνθρωπος μάς έχει χαρίσει πολλούς μύθους. Ένας από αυτούς είναι και «Ο σκορπιός κι ο βάτραχος». Κάποιοι λένε ότι μπορεί να μην είναι μύθος του Αισώπου, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία.
Ένας σκορπιός, λοιπόν, κάθεται στην άκρη ενός ποταμού και προσπαθεί να βρει τρόπο να περάσει απέναντι, διότι το νερό είναι πάρα πολύ.
Βλέπει, λοιπόν, έναν βάτραχο και τον παρακαλάει να τον πάρει στην πλάτη του, για να τον περάσει απέναντι.
Ο βάτραχος αρνείται αρχικά, λέγοντας το προφανές:
«Αν σε βάλω στην πλάτη μου, θα με τσιμπήσεις και θα πεθάνω».
Ο σκορπιός τού απαντά με λογικά επιχειρήματα:
«Γιατί να το κάνω αυτό; Αν σε τσιμπήσω, θα πνιγείς εσύ, αλλά, αφού θα βρίσκομαι στην πλάτη σου, θα πνιγώ κι εγώ μαζί σου. Δεν έχω κανένα συμφέρον να το κάνω».
Ο βάτραχος πείθεται από τη λογική του σκορπιού και τον παίρνει στην πλάτη του.
Στα μισά του ποταμού, ο σκορπιός τσιμπάει ξαφνικά τον βάτραχο!
Το χαρίζω σε αρκετούς αποδέκτες αυτής της μικρής ζωής μας…
Υ.Γ. Στον χωροχρόνο, η παρουσία του ανθρώπινου είδους πάνω στη Γη αντιστοιχεί μόλις σε ένα (1) δευτερόλεπτο μέσα σε διάστημα ενός έτους…
Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!
Οι υπόλοιποι, στο κοτέτσι με τις κότες, διότι είναι εύκολο να ζεις με τη σκέψη της κότας. Δεν αντιλαμβάνεσαι τίποτα…
Καραλής Βάιος
