Αγαπημένο παρόν,
Σου γράφω από μια εποχή που δεν έχει ακόμη γεννηθεί, αλλά ήδη διαμορφώνεται από τις αποφάσεις σου.
Δεν γνωρίζω αν θα με αποκαλέσεις πρόοδο, πολιτισμό ή ιστορική δικαίωση, γνωρίζω όμως, ότι θα είμαι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα όσων σήμερα επιλέγεις να κάνεις και κυρίως, όσων επιλέγεις να μην κάνεις.
Του Κώστα Πρεβέντη
Ειδικού Συνεργάτη Του Δημάρχου Μετεώρων
Θα ήθελα να σου υπενθυμίσω κάτι που συχνά λησμονείς,ότι ο χρόνος δεν είναι αυτός που απλώς περνά, είναι αυτός που καταγράφει, δεν διαγράφει τις παραλείψεις, δεν εξωραΐζει τη μετριότητα και δεν συγχωρεί την αδράνεια.
Η Ιστορία, άλλωστε , δεν γράφεται μόνο από τα μεγάλα γεγονότα, αλλά και από τις μικρές αποφάσεις ανθρώπων που αντιλήφθηκαν εγκαίρως τη σημασία της στιγμής!
Μη συγχέεις, λοιπόν, τη διαχείριση του σήμερα με τη δημιουργία του αύριο, η πρώτη εξασφαλίζει τη λειτουργία μιας κοινωνίας, η δεύτερη θεμελιώνει τη διαχρονικότητά της.
Οι δρόμοι, οι υποδομές, η τεχνολογία και τα έργα έχουν αξία, αποκτούν όμως πραγματικό νόημα όταν υπηρετούν τον άνθρωπο, ενισχύουν την αξιοπρέπειά του και δημιουργούν ευκαιρίες για τις επόμενες γενιές.
Κι αν υπάρχει ένας τόπος που μπορεί να διδάξει αυτή τη σχέση ανάμεσα στον χρόνο και την αιωνιότητα, είναι ο Δήμος Μετεώρων, εκεί όπου οι βράχοι των Μετεώρων μοιάζουν να υπενθυμίζουν ότι το μεγαλείο δεν χρειάζεται πάντοτε να υψώνει τη φωνή του για να επιβληθεί εκεί, όπου η φύση, η πίστη, η ιστορία και ο ανθρώπινος μόχθος συνθέτουν μια μοναδική παρακαταθήκη παγκόσμιας αξίας!
Ένας τόπος που δεν έχει μόνον την ευθύνη να προστατεύει την κληρονομιά του, αλλά και την ιστορική ευκαιρία να μετατρέψει την κληρονομιά σε μοχλό βιώσιμης ανάπτυξης, πολιτικής εξωστρέφειας και καλύτερης ζωής για τους ανθρώπους του.
Μην αρκεστείς, επομένως, στο να διατηρήσεις όσα παρέλαβες, τόλμησε να παραδώσεις κάτι ανώτερο, γιατί η μεγαλύτερη επιτυχία μιας δημοτικής διοίκησης δεν είναι να αφήσει πίσω της το αποτύπωμα της θητείας της, αλλά να δημιουργήσει συνθήκες που θα εξακολουθούν να παράγουν αξία πολύ μετά την ολοκλήρωσή της!
Θυμήσου, οι αξιόλογοι ηγέτες δεν μετρούν την παρουσία τους με τη διάρκεια της εξουσίας τους, αλλά με τη διάρκεια της προσφοράς τους, δεν επιδιώκουν να αναγνωριστούν από τους σύγχρονους τους, αλλά εργάζονται ώστε να δικαιωθούν από τους επιγόνους τους!
Και κάτι τελευταίο, μη φοβηθείς να σκεφτείς πέρα από τα όρια της εποχής σου, το μέλλον δεν ανήκει σε εκείνους που περιμένουν να αλλάξουν οι συνθήκες, αλλά σε εκείνους που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να αλλάξουν!
Όταν, λοιπόν, κάποτε φτάσω, δεν θα σε ρωτήσω πόσα υποσχέθηκες, θα σε ρωτήσω αν οι άνθρωποι έζησαν καλύτερα, αν οι νέοι βρήκαν λόγο να παραμείνουν στον τόπο τους, αν η γνώση νίκησε την αδράνεια, αν η ανάπτυξη συμβάδισε με τον πολιτισμό και αν η εξουσία θυμήθηκε ότι είναι, πρωτίστως, υπηρεσία!
Γιατί το μέλλον δεν είναι ένας μακρινός προορισμός, αλλά η ευθύνη που έχουμε απέναντι σε όσους θα έρθουν!
Με την προσδοκία να μη χρειαστεί ποτέ να σου γράψω ξανά.
Το Μέλλον σου.
