Στην Καλλιρρόη, αποχαιρετήσαμε τον Κώστα Αγγελή.
Δεν αποχαιρέτησα μόνο τον Πρόεδρο της Καλλιρρόης, έναν άνθρωπο που αγάπησε και πάλεψε για τον Ασπροπόταμο. Αποχαιρέτησα έναν φίλο.
Ο Κώστας ήταν μαχητής. Πάλεψε για 30 ημέρες μέχρι την τελευταία του στιγμή, όπως πάλεψε σε όλη του τη ζωή για τον τόπο και τους ανθρώπους του. Κρατώ μέσα μου την τελευταία μας κουβέντα, λίγες ώρες πριν από το εγκεφαλικό, στο εκκλησάκι του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού που ο ίδιος δημιούργησε. Μιλούσαμε για την Καλλιρρόη, τον Ασπροπόταμο και τα όνειρά μας.
Και μου είπε:
«Μετά από αυτό, έχω ολοκληρώσει όλα τα όνειρά μου και αισθάνομαι πολύ γεμάτος ως άνθρωπος».
Δεν ήξερα τότε πως ήταν η τελευταία μας κουβέντα. Πρόεδρε, σου δίνω μια υπόσχεση: όσα είχαμε πει για την Καλλιρρόη θα γίνουν. Και τον αγαπημένο σου Ασπροπόταμο δεν θα τον αφήσουμε. Θα μου λείψει η φωνή σου, οι συμβουλές σου και εκείνο το «Εδώ είμαι» που ήξερα πως θα ακούσω κάθε φορά που σε χρειαζόμουν.
Καλό ταξίδι, Πρόεδρε μου…
Ο Ασπροπόταμος δεν θα σε ξεχάσει. Κι εγώ θα σε κρατώ πάντα στην καρδιά μου.
Αιωνία σου η μνήμη.










