«Όταν διάβασα για να μπω στο πανεπιστήμιο , ειμασταν μια παρέα 4 και μέναμε στο σπίτι ενός από την παρέα διαβάζοντας και ακούγοντας πολλές ώρες στην ανάπαυλα Wish you were here , τον θρυλικό δίσκο που ο roger waters είπε ότι ήταν μια λυρική κριτική στην βιομηχανία του ροκ. Που τελικά ήταν . Το the wall βγήκε λίγο μετά .
Όταν τελείωσα την φαρμακευτική όλοι έλεγαν για το φαρμακείο . Εμένα δεν με ενθουσίασε η ιδέα του φαρμακείου και αποφάσισα να κάνω διδακτορικό χωρίς ακριβώς τι είναι αυτό . Απλά δεν ήθελα να γίνω φαρμακοποιός. Πολύ αργότερα κατάλαβα ότι η έρευνα είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και μπορεί να στρατεύεται.
Να στρατεύεται στα συμφέροντα της κοινωνίας . Όπως και στα συμφέροντα εταιρειών και μόνο . Δύσκολη συζήτηση . Το διδακτορικό μου ήταν ενζυμολογια των ενζύμων καταβολισμού του RNA. Δηλαδή βιοχημεία. Μετά στην Αμερική δούλεψα σε γονιδιακή ρύθμιση και όταν ξαναπήγα μετά το στρατό στην Αμερική ασχολήθηκα με μοριακή ενδοκρινολογία . Τα πρώτα χρόνια στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ψαχνομουν μέχρι να αποκτήσω τη δική μου ερευνητική ταυτότητα που διαμορφώθηκε γύρω στο 2008.
Ο φίλος μου και καθηγητής φαρμακολογίας στο Tufts , Tom Dahl είχε πρώτο πτυχίο αγγλική φιλολογία . Ο νευροεπιστήμονας Νίκος Λογοθέτης από τους πιο σημαντικούς στον κόσμο ήταν αρχικά μαθηματικός .
Γιατί τα λέω αυτά σήμερα . Μην φαντάζεστε τα παιδιά σας που είναι νέοι φοιτητές ότι θα γίνουν γιατροί η δικηγόροι που είστε εσείς και μάλιστα θα έχουν το γραφείο τους στην Κούμα 12 , δίπλα από το δικό σας ( τυχαία η επιλογή οδού ). Αφήστε τα ελεύθερα . Θα είναι πετυχημένα αν διαλέξουν μονα τους . Μην τους μιλάτε για επαγγελματική σταδιοδρομία . Θα τους μιλήσουν άλλοι πιο μακριά τους . Και για τα παιδιά που τώρα μπήκαν στις σχολές ψαχτειτε. Ψαχτειτε πολύ .
Η ζωή είναι απαιτητική. Έχει up και down στην επαγγελματική ζωή . Μην διστάσετε να αλλάξετε δρόμο . Δρόμος χωρίς εμπόδια δείχνει ότι η επιλογή είναι μάλλον ασήμαντη.
Good luck»
FB DIMITRIS KOURETAS
