Στις μικρές κοινωνίες, εκεί όπου η πολιτική δεν είναι αφηρημένη έννοια αλλά καθημερινή πράξη, η ωριμότητα δοκιμάζεται όχι στις μεγάλες διακηρύξεις αλλά στις σιωπηλές επιλογές, εκεί όπου ο πολίτης καλείται να αποφασίσει αν θα υπηρετήσει τον τόπο του με βάση ταμπέλες ή με βάση την ουσία.
Η ιδεολογική ταυτότητα είναι πολύτιμο κεφάλαιο, όμως δεν είναι φετίχ ,δεν είναι ιδιοκτησία κανενός, ούτε πιστοποιητικό κοινωνικής ανωτερότητος.
Είναι εργαλείο ερμηνείας του κόσμου.
Αγαπητοί μου,
Η αυτοδιοίκηση από τη φύση της δεν αντέχει δογματισμούς .
Ζει και κρίνεται στο πεδίο της αποτελεσματικότητας, της συνεργασίας, της διοικητικής επάρκειας και – κυρίως- της πρόθεσης για προσφορά.
Όποιος επιλέγει να συμπορευτεί με έναν συνδυασμό διαφορετικής κομματικής αναφοράς, το πράττει όχι από ιδεολογική μετάλλαξη, αλλά από πολιτική κρίση:
Αναγνώριση ικανοτήτων, εμπιστοσύνη σε πρόγραμμα, πίστη σε ένα σχέδιο που υπερβαίνει χρώματα.
Φίλες και φίλοι,
Στην πολιτική ειδησεογραφία – και ιδίως στην τοπική της εκδοχή – υπάρχει ένα κρίσιμο όριο.
Το όριο ανάμεσα στην κριτική και την μικρότητα.
Η πρώτη φωτίζει, η δεύτερη συσκοτίζει .
Η πρώτη υπηρετεί την κοινωνία, η δεύτερη υπηρετεί ανασφάλειες.
Η εμμονή σε ιδεολογική » καθαρότητα » των προσώπων, αντί στην αξιολόγηση του έργου τους, αποκαλύπτει περισσότερα για τον κριτή παρα για το αντικείμενο της κριτικής.
Η πολιτική ωριμότητα δεν φαίνεται απο το πού προέρχεσαι ,αλλά από το πού συμβάλλεις.
Και η δημοκρατία δεν κινδυνεύει από τις συνθέσεις, κινδυνεύει από τη ζήλια που μεταμφιέζεται σε ιδεολογία και από την αδυναμία που βαφτίζεται αρχή!!!
Γράφει ο Κώστας Πρεβέντης,
Σύμβουλος Πολιτικής Σύνθεσης Δήμου Μετεώρων
