Μετά και την πρόσφατη ανακοίνωση του ΣΕΒΓΑΠ, αλλά και τη στάση της ακαδημαϊκής κοινότητας –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων– είναι φανερό ότι το ενδεχόμενο εμβολιασμού κατά της ευλογιάς των αιγοπροβάτων δεν συζητείται.
Ούτε φαίνεται να υπάρχει σχέδιο για έρευνα και ανάπτυξη ενός ασφαλούς και αποτελεσματικού εμβολίου, έστω σε βάθος χρόνου. Εκτός αν όλα γίνονται εν κρυπτώ, χωρίς καμία ενημέρωση στους ανθρώπους που σηκώνουν το βάρος της παραγωγής.
Τα μέτρα που εφαρμόζονται αποσπασματικά και καθυστερημένα δεν αποδίδουν. Οι λόγοι είναι γνωστοί: καθυστερήσεις, έλλειψη συντονισμού, υποστελέχωση, περιορισμένοι πόροι. Το κρίσιμο ερώτημα είναι: πώς προχωράμε από εδώ και πέρα;
Δεν αρκεί πλέον η απάντηση «κάνε ό,τι πρέπει και δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα». Αυτή η λογική είναι ανεπαρκής και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα που ζούμε στις εκτροφές μας.
Και δεν μπορεί να σταθεί σοβαρά η άποψη ότι «δεν είναι πολλά τα ζώα που χάθηκαν, η κατάσταση παλεύεται». Ποιος καθορίζει το όριο; Σε ποιον αριθμό θανατώσεων και σε ποιο επίπεδο οικονομικής καταστροφής θα θεωρηθεί ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει;
Η αιγοπροβατοτροφία είναι νευραλγικός κλάδος της πρωτογενούς παραγωγής. Δεν αντέχει αδράνεια, πρόχειρες λύσεις και ωραιοποιήσεις. Χρειάζεται άμεσα:
Σχέδιο αντιμετώπισης με σαφή χρονοδιαγράμματα και υπευθύνους.Στρατηγική πρόληψης, με όλα τα πιθανά εργαλεία στο τραπέζι.Συνεχή, ειλικρινή διάλογο Πολιτείας, επιστήμης και κτηνοτρόφων, με διαφάνεια στην ενημέρωση.Η ευλογιά δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι απειλή για τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων και το μέλλον των οικογενειών που ζουν από την αιγοπροβατοτροφία. Αν δεν δράσουμε τώρα, αύριο θα είναι αργά.
Ιωάννα Καρρά
Κτηνοτρόφος/ Οικονομολόγος/ Τεχνολόγος Γάλακτος
