Η γεωγραφία σε αντίθεση με τη ρητορική δεν εξωραϊζει αλλά απαιτεί.
Και οι ορεινοί δήμοι της χώρας, όπως ο Δήμος Μετεώρων ,αποτελούν το πιο τρανταχτό παράδειγμα μιαs διαρκούς
άνισης μάχης ανάμεσα στην τοπική αυτοδιοίκηση και τις κεντρικές πολιτικές κατανομής πόρων!
Οι ορεινοί δήμοι καλούνται να σταθούν στο ύψος των αναγκών των πολιτών τους, χωρίς να τους παρέχονται τα
αναγκαία εργαλεία.
Δρόμοι, υποδομές, πολιτική προστασία, κοινωνικές δομές και υπηρεσίες καθημερινότητας απαιτούν αυξημένους
πόρους ,ανθρώπινο δυναμικό και τεχνογνωσία.
Όμως η χρηματοδοτική αντιμετώπιση των ορεινών δήμων εξακολουθεί να βασίζεται σε μηχανισμούς οριζόντιους ,που
δεν λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες του ανάγλυφου ,τις μετακινήσεις σε ορεινό δίκτυο, τις δυσκολίες πρόσβασης , τις
κλιματικές προκλήσεις.
Ο Δήμος Μετεώρων, με την πληθυσμιακή του διασπορά, τα ημιορεινά και ορεινά χωριά του , αλλά και την ανάγκη για
συνεχείς παρεμβάσεις σε υποδομές και δίκτυα, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα δήμου που δεν μπορεί να κριθεί
και να χρηματοδοτείται με τα ίδια μέτρα και σταθμά όπως ένας αστικός δήμος πεδινής περιοχής.
Η αποσπασματική στήριξη με μικρές χρηματοδοτήσεις , όσο σημαντικές και αν είναι , δεν υποκαθιστά την ανάγκη για
έναν ειδικό αυτοδιοικητικό σχεδιασμό με επίκεντρο τους ορεινούς δήμους.
Χρειαζόμαστε ένα νέο μοντέλο που να βασίζεται στη θετική διάκριση όχι υπέρ κάποιων δήμων, αλλά υπέρ των
ιδιαίτερων συνθηκών που αντιμετωπίζουν.
Η πολιτική βούληση λοιπόν είναι η απάντηση εκεί που η γεωγραφία θέτει τους όρους.
Και όσο δεν μεταφράζεται σε θεσμική πράξη ,τόσο οι τοπικές κοινωνίες των βουνών θα συνεχίσουν να δίνουν τη μάχη της
επιβίωσης με πενιχρά μέσα και αξιοθαύμαστη αντοχή!
Γράφει ο Κώστας Πρεβέντης
Ειδικός Συνεργάτης του Δημάρχου Μετεώρων
