Φίλοι μου αγαπημένοι,
Στη ζωή μας, μεταξύ άλλων, υπάρχουν και αυτοί που δεν αντέχουν το φως!
Καταφεύγουν στο σκοτάδι του καφενείου, όπου η ζήλια τους μεταμφιέζεται σε » κριτική»!
Δεν είναι η δράση σου που τους ενοχλεί, είναι η υπενθύμιση της δικής τους αδράνειας!
Η δημόσια παρουσία, ο λόγος, οι ιδέες σου γίνονται γι’ αυτούς καθρέφτης της ανεπάρκειάς τους!
Αντί να συνεισφέρουν, επιλέγουν να καταστρέφουν.
Αντί να εκτεθούν, σιωπούν και κατηγορούν.
Μα ο κόσμος προχωρά με όσους τολμούν, οι υπόλοιποι απλώς παραμένουν θεατές, φυλακισμένοι στο φθόνο τους.
Ας μην τους δώσουμε περισσότερο χώρο στη ζωή και τη σκέψη μας, από αυτόν που ήδη καταλαμβάνουν.
Ας συνεχίσουμε να μιλάμε, να αγωνιζόμαστε για το κοινό καλό.
Ας τους αφήσουμε εκεί που ανήκουν: Στη σκιά του δικού τους φόβου και της δικής τους αποτυχίας.
Γιατί τελικά η ιστορία δεν γράφεται από τους κριτές του καφενείου, αλλά από αυτούς που τολμούν να σταθούν στο φως!
Κωνσταντίνος Πρεβέντης
