Όλα είναι έτοιμα και τοποθετημένα με τάξη στη θέση τους. Βιβλία αιώνων στις γυάλινες προθήκες του Μουσείου Ελληνικής Παιδείας το οποίο πολύ σύντομα αναμένεται να ανοίξει τις πύλες του στο κοινό.
Ο ιδιοκτήτης του Μουσείου κ. Παύλος Μπαλογιάννης πρέπει να αισθάνεται υπερήφανος για το δημιούργημά του και εμείς ως καλαμπακιώτες, ακόμη περισσότερο , καθώς επέλεξε την όμορφη Καλαμπάκα για να μετουσιώσει σε πράξη ένα όνειρο ζωής.
Ένα βράδυ του Οκτώβρη στάθηκα τυχερός, διότι ο ιδιοκτήτης, εντελώς τυχαία, με προσκάλεσε και με φιλοξένησε για λίγα λεπτά της ώρας στον χώρο του Μουσείου, όπου είχα την χαρά και την τιμή να το δω, πριν ανοίξει τις πύλες του στο ευρύ κοινό.
Ομολογώ, πως για να δημιουργήσει κανείς, κάτι τόσο μεγάλο, πρέπει πρωτίστως να έχει αγάπη για το βιβλίο και τα γράμματα. Ο κ. Μπαλογιάννης ζει για τα βιβλία του και μακάρι το παθός του, να βρει να βρει την ανάλογη ανταπόκριση. Η προσφορά του κ. Μπαλογιάννη αποτελεί μια μεγάλη προσφορά στην παιδεία της χώρας μας και τον ευχαριστούμε θερμά γι’ αυτό.
Συλλέκτης 5.000 τίτλων σπάνιων βιβλίων
& σχολικών αντικειμένων
Διαθέτει περισσότερους από 5.000 τίτλους βιβλίων, δυσεύρετα στις μέρες μας σχολικά αντικείμενα- μέχρι και σχολικές ενδυμασίες- σπάνιους χάρτες και επιστολές κορυφαίων Ελλήνων ποιητών. Πρόκειται για τον συλλέκτη Παύλο Μπαλογιάννη, συμβολαιογράφο από την Καλαμπάκα.
Ήταν την περίοδο 1973-1974 που, όπως λέει ο ίδιος, ξεκίνησε την πλούσια συλλογή του, ορμώμενος, όχι μόνο από την αγάπη του για το βιβλίο, αλλά και από το γεγονός ότι είχε στερηθεί την ύπαρξη αυτού στα σχολικά του χρόνια.
«Συνήθως- εξηγεί ο κ. Μπαλογιάνννης– με ρωτάνε, τι ήταν εκείνο που με οδήγησε στη δημιουργία τέτοιας συλλογής. Η απάντησή μου είναι τρεις λέξεις: αγάπη, στέρηση και περιέργεια». Η αγάπη για το βιβλίο, γιατί, όπως λέει, χωρίς αυτή τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Η στέρηση, γιατί ως ένα βαθμό, στερήθηκε και ο ίδιος το σχολείο στα παιδικά του χρόνια. Και η περιέργεια, που τον παρακίνησε να έρθει σε επαφή με τη μαγεία των σχολικών βιβλίων, παλαιότερων εποχών και με τους ανθρώπους που τα χρησιμοποίησαν και άφησαν πάνω τους ανεξίτηλα τα σημάδια της σκέψης και της καρδιάς τους.
«Η οικογένειά μου ήταν φτωχή και εγώ μεγάλωσα στο εκκλησιαστικό οικοτροφείο στα Γρεβενά, ενώ τα βιβλία τότε τα αγοράζαμε στο δημοτικό», μας λέει ο κ. Μπαλογιάννης, προσθέτοντας πως ο ίδιος δεν είχε τη δυνατότητα να αγοράσει σχολικά συγγράμματα, γεγονός που του δημιούργησε «ένα απωθημένο για το βιβλίο».
Στην αρχή προσπάθησε να αγοράσει τα βιβλία που του έλειψαν, ψάχνοντας καθημερινά στο «Μοναστηράκι», ενώ το «ψάξιμο» στον κόσμο του βιβλίου συνεχίστηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα και σε παλαιοπωλεία, κυρίως όταν άρχισε να εξασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. 
«Σιγά-σιγά, αυτό το απωθημένο εξελίχθηκε τα επόμενα χρόνια σε πάθος και μάλιστα καθημερινό. Σήμερα, ενημερώνομαι και αγοράζω βιβλία μέσα από δημοπρασίες που γίνονται στο internet», τονίζει ο κ. Μπαλογιάννης.
Μέσα σε ένα μικρό διαμέρισμα στην πόλη της Καλαμπάκας είναι συγκεντρωμένη όλη η ιδιωτική συλλογή του κ. Μπαλογιάννη, που- μεταξύ άλλων- περιλαμβάνει ένα δίγλωσσο (λατινικά-ελληνικά) βιβλίο με λόγους των Δημοσθένη-Αισχύνη (Γενεύη, 1607), μία έκδοση της ομηρικής Οδύσσειας (Βενετία, 1803), ύμνους και επιγράμματα του Καλλίμαχου του Κυρηναίου (Λειψία, 1761), ένα χειρόγραφο του καλλιγράφου Χαρίτωνος για τους πολέμους των Ρωμαίων (Ανδριανούπολη, 1607), τον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη, (μετάφραση Νεόφυτου Δούκα, Βενετία 1605), πτυχίο της Μεγάλης του Γένους Σχολής, όπως και βιβλία της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του 1917, βιβλία σχολικά του Παροικιακού Ελληνισμού κ.ά.
Ένα ιδιαίτερο κομμάτι της συλλογής αποτελούν τα «Κορασιακά Αναγνώσματα», που εκδόθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, ειδικά για τα παρθεναγωγεία. «Το καλόν κοράσιον σηκόνεται ευθύς το πρωί από την κλίνην του άμα το φωνάξωσιν οι καλοί γονείς του», αναφέρει χαρακτηριστικά η εισαγωγή του βιβλίου. Ξεχωρίζει, επίσης, το βιβλίο «Τα ψηλά Βουνά» του Ζαχαρία Παπαντωνίου, σε έκδοση του 1919 και «Τον Νέο Γεωργό», ένα αναγνωσματάριο της Γαλάτειας Καζαντζάκη, σε έκδοση του 1914.
Υπάρχουν, επίσης, βιβλία που κυκλοφόρησαν για τα κατηχητικά σχολεία, όπως και χάρτες που χρησιμοποιήθηκαν ως εποπτικά μέσα. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η μεγάλη Χάρτα του Ρήγα Βελεστινλή.
Επίσης, στη συλλογή υπάρχουν εκατοντάδες μαθητικά τετράδια από το 1903, ενώ ξεχωριστή θέση κατέχουν και οι 1500 φωτογραφίες -κάρτες που είναι γραμμένες και σταλμένες από Γάλλους φαντάρους που υπηρετούσαν στο ανατολικό μέτωπο στο Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δύο χειρόγραφες επιστολές των ποιητών Γιάννη Ρίτσου και Κώστα Ουράνη, σπάνια σχολικά αντικείμενα, πένες και κονδυλοφόροι, όπως και σχολικές ενδυμασίες του περασμένου αιώνα, σε άριστη κατάσταση, συμπληρώνουν τη μεγάλη αυτή συλλογή.
Ο σκοπός και όνειρο του κ. Μπαλογιάννη ήταν να δημιουργήσει το δικό του Μουσείο Ελληνικής, το οποίο είναι ήδη έτοιμο.
