Αντί να γινόμαστε πανελληνίως γνωστοί για τις φυσικές μας ομορφιές (είμαστε έτσι κι αλλιώς όμορφοι) και με τα κατορθώματα μας σε επίπεδο αθλητισμού, γινόμαστε και δυστυχώς γι’ αυτό, γνωστοί πανελληνίως με τις περιβόητες απαγορεύσεις στα Μετέωρα
Και επειδή έχω πραγματικά απηυδήσει με ολο αυτό που συμβαίνει, θα γράψω, για ακόμη μια φορά, αυτό που πραγματικά πιστεύω για τις δράσεις στα Μετέωρα:
Τα Μετέωρα ανήκουν σε όλο τον κόσμο, αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο κανόνων που δεν διαταράσει τη συνύπαρξη όλων! Οι κανόνες, δεν πρέπει να εξυπηρετούν την οποιαδήποτε πλευρά και κυρίως αυτή που θεωρείται πιο ισχυρή, αλλά να εξυπηρετεί και διαφυλάσει το ίδιο το οικοσύστημα των Μετεώρων και σαφώς την θρησκευτικότητα του χώρου, η οποία θεωρείται δεδομένη. Το ένα όμως δεν πρέπει να αναιρεί το άλλο, γιατί είναι βέβαιο πως αν αυτό συμβεί θα χαθεί η ισοροπία…
Τα Μετέωρα δεν ανήκουν σε καμιά Μονή, σε κανένα σύλλογο, σε κανένα Δήμο! Ανήκουν σε όλους μας… και όλοι μας οφείλουμε να μεριμνούμε για την προστασία τους! Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον που να επιθυμεί τη διαφύλαξη του χώρου και την προστασία του, περισσότερο από κάποιον άλλο! Είτε φορά το ράσο, είτε σχοινοβατεί πάνω σ’ ένα σχοινί!
Επιτέλους, ας εντοπίσουμε τη «χρυσή τομή» για να τελειώνει το μείζον θέμα με τις απαγορεύσεις που μας εκθέτει πανελληνίως για να μην πω, παγκοσμίως.
Στα Μετέωρα υπάρχει χώρος, για όλους…αρκεί όλοι να το αντιληφθούν.








