Ένα Δημοτικό Συμβούλιο εκτάκτου χαρακτήρα όπως ήταν το σημερινό, που έγινε στο Εργατικό Κέντρο Καλαμπάκας και αφορούσε το προσφυγικό, αν μη τι άλλο περιμέναμε να δώσει νέες πληροφορίες για το θέμα, αλλά και τις αποφάσεις της Δημοτική Αρχής.
Ωστόσο η είδηση δεν βγήκε από το Συμβούλιο και ήταν μια επανάληψη του προηγούμενου Συμβουλίου της Πέμπτης 25 Φεβρουαρίου 2016, όπου και τότε έγινε η ίδια συζήτηση για το προσφυγικό. Η μόνη διαφορά ήταν πως ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Χαλατσάκης έδωσε τον λόγο στους δημότες για να εκφράσουν την άποψή του, λες και αυτή, θα έδινε λύση στο πρόβλημα.
Ακολούθησε η τοποθέτηση και του Δημάρχου, αλλά και των επικεφαλής σύσσωμης της Αντιπολίτευσης, όπως και των Δημοτικών Συμβούλων.
Κάτι διαφορετικό δεν ακούσαμε σε σχέση με την προηγούμενη συνεδρίαση.
Ο κ. Σινάνης είπε πως δεν υπάρχουν δομές και δυνατότητες φιλοξενίας στον Δήμο Καλαμπάκας άποψη την οποία έχει και ο κ. Σακελλαρίου.
Η κ. Χαρτοπούλου παρέπεμψε στις γνωστές θέσεις της παρατάξεώς της, οι οποίες εκφράστηκαν την προηγούμενη φορά με ένα ψήφισμα, ενώ ο κ. Κεραμίδας πρότεινε να έρθουν πρόσφυγες στην περιοχής μας να φιλοξενηθούν στο κλειστό Γυμναστήριο Καλαμπάκας για τις λίγες ημέρες που θα μείνουν, μέχρι να μεταφερθούν σε πιο οργανωμένους χώρους, πιθανόν, στο Κουτσόχερο.
Ο κ. Ζιάκας από την πλευρά του είπε πως οφείλουμε να απλώσουμε ένα χέρι βοηθείας προς αυτούς του ανθρώπους και οφείλει η κεντρική εξουσία και ο Δήμος να έχει οργανωθεί για το προσφυγικό ζήτημα.
Οι θέσεις όλων ήταν λίγο πολύ γνωστές και μάλιστα κινήθηκαν όλα στην «σφαίρα» της υποθέσεως. Δηλαδή, αν έρθουν οι πρόσφυγες, όταν έρθουν και πως θα τους βοηθήσουμε.
Θεωρούμε πως δαπανήθηκαν δυο ώρες για να περάσει στο τέλος ένα ψήφισμα, το οποίο ψήφισε η πλειοψηφούσα παράταξη και λέει από τη μια ότι «εκφράζουμε τη λύπη μας και την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες», αλλά μετά αναφέρει «μακριά από την περιοχή μας»! Τα συμπεράσματα δικά σας, διότι όλες οι απόψεις είναι σεβαστές μεν, αλλά δε μπορεί να ταυτίζονται.
Για τα «γαργαλιστικά» του Συμβούλιου δε θα αναφερθούμε, αφού θεωρούμε πως το θέμα εξαντλήθηκε τουλάχιστο, την ώρα που δεν έχει έρθει στην περιοχή μας ούτε ένας πρόσφυγας. Φανταζόμαστε πως όταν αυτό συμβεί, εάν τελικά συμβεί, θα γίνει ξανά έκτακτο Συμβούλιο.
Το ψήφισμα
Τους τελευταίους μήνες, προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές, ξεριζωμένων ανθρώπων από τις εστίες τους, λόγω των πολέμων και των συνθηκών διαβίωσης, έχει λάβει χαρακτήρα ανθρωπιστικής κρίσης. Η Ελλάδα έχει γίνει πλέον χώρα υποδοχής προσφύγων από διάφορες χώρες, οι οποίοι εισρέουν από την γείτονα Τουρκία.
Το δράμα των προσφύγων που δημιούργησε ο πόλεμος στη Συρία και οι επεμβάσεις σε άλλες χώρες, συνεχίζεται. Χιλιάδες πρόσφυγες, ανάμεσά τους πολλά παιδιά και γυναίκες ζουν μια απίστευτη ταλαιπωρία σε άθλιες συνθήκες.
Άνθρωποι εξαθλιωμένοι και «κυνηγημένοι» χωρίς να έχουν οι ίδιοι καμιά ευθύνη, φτάνουν με κάθε τρόπο και με κίνδυνο της ζωής τους στη χώρα μας σε αναζήτηση μια καλύτερης ζωής στην πολιτισμένη Δύση.
Ο πόλεμος, η φτώχεια και η εξαθλίωση αποτελούν βασικές αιτίες που κάνουν τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις εστίες τους, αναζητώντας έτσι τη δυνατότητα επιβίωσης και αξιοπρεπούς ζωής σε άλλες χώρες, μπαίνοντας σε μια επικίνδυνη και αβάσταχτη περιπέτεια, την προσφυγιά.
Η απώλεια χιλιάδων αθώων ζωών στο Αιγαίο και η απάνθρωπη υποδοχή, την οποία έχουν στις ευρωπαϊκές χώρες, αποτελεί μελανή κηλίδα για το σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει η Ελλάδα αποθηκευτικός χώρος ανθρώπινων ψυχών, για να διατηρήσουν καθαρή τη συνείδησή τους οι Ευρωπαίοι εταίροι μας. Τι θα συμβεί αν η κατάσταση στην Συρία δεν βελτιωθεί και οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν σύντομα να επιστρέψουν πίσω στις Πατρίδες τους; Θα γίνουν τα στρατόπεδα αυτά στην Ελλάδα μόνιμα;
Γι’ αυτό:
- Πρέπει άμεσα να σταματήσει ο πόλεμος. Αυτό είναι το θεμελιώδες ζήτημα. Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις, ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μπορέσουν να γυρίσουν στα σπίτια τους και να αρχίσουν το έργο της ανοικοδόμησης της πατρίδας και της ζωής τους.
- Η εκρηκτική διάσταση του προσφυγικού, πρέπει να αντιμετωπισθεί ως πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο πρόβλημα και η Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και οι διεθνείς παγκόσμιοι οργανισμοί πρέπει άμεσα να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
- Πρέπει να επιτραπεί η ανεμπόδιστη μετακίνηση των προσφυγών, όπως προβλέπουν οι διεθνείς συνθήκες από την Ελλάδα προς τις χώρες προορισμού.
- Πρέπει να δημιουργηθούν κατάλληλοι χώροι για την φιλοξενία των προσφύγων Χώροι, που να διασφαλίζουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και να έχουν συγκεκριμένες προδιαγραφές , γιατί θα ζήσουν εκεί ανθρώπινες ψυχές. Οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Δεν μπορείς να στοιβάξεις ανθρώπινες ψυχές σε ακατάλληλους χώρους κα. υπερηφανεύεσαι ότι τους πρόσφερες φιλοξενία.
- Ο Δήμος Καλαμπάκας δεν διαθέτει τέτοιους χώρους που να διασφαλίζουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.
- Δεν διαθέτει ούτε προσωπικό, ούτε τις κατάλληλες δομές, ώστε να ανταποκριθεί στα στοιχειώδη που απαιτούνται για μια αξιοπρεπή φιλοξενία ανθρώπων.
- Οι χώροι που πρέπει να επιλεγούν, δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να διαταράσσουν την κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου. Ως γνωστόν, η οικονομική ζωή της Καλαμπάκας, στηρίζεται, κατά κύριο λόγο, στον τουρισμό, αφού οι ιεροί βράχοι των Μετεώρων, παγκόσμιο μνημείο της Ουνέσκο, αποτελούν έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς. Αποτελούν επίσης και έναν από τους σημαντικότερους θρησκευτικούς προορισμούς.
- Μάλιστα αυτή τη στιγμή, στοιχεία δείχνουν, ότι καταγράφονται μειώσεις κρατήσεων σε πολλούς προορισμούς της νησιωτικής και Ηπειρωτικής Ελλάδας, ενώ έχουν καταγραφεί και ακυρώσεις πτήσεων από τουρίστες που θέλουν να έλθουν στην Ελλάδα.
- Η αδυναμία να δεχτούμε πρόσφυγες στο δήμο μας, δεν φανερώνει με κανέναν τρόπο έλλειψη αλληλεγγύης. Είμαστε δίπλα σ’ αυτούς τους ανθρώπους και έτοιμοι να προσφέρουμε ό,τι χρειαστεί, γιατί θεωρούμε ότι αποτελεί πρώτα και πάνω από όλα ανθρωπιστικό πρόβλημα. Άλλωστε οι πολίτες του δήμου μας, έχουν αποδείξει πολλές φορές την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά τους. Όσες φορές χρειάστηκε, ήταν δίπλα στον συνάνθρωπό τους. Αυτό θα κάνουν και όποτε παραστεί ανάγκη.
- Η κυβέρνηση πρέπει να διαχειριστεί το προσφυγικό με σοβαρότητα και όχι με προχειρότητα και καλό είναι να προηγείται διάλογος με τις τοπικές κοινωνίες και να αξιοποιηθούν χώροι που έχουν προταθεί από την αυτοδιοίκηση.
