Η μαγευτική και ανεξερεύνητη Σύρος

Σημαδεμένη από τον έρωτα του Βαμβακάρη, η Σύρος, έχει την τύχη να διαθέτει έναν χάρτη φτιαγμένο από νότες. Ο μέγας μουσικός έβαλε, με τους στίχους του, μελωδικές «πινέζες» στα πιο όμορφα τοπωνύμια του νησιού, κάνοντας τις συστάσεις να είναι περιττές. Λυπάμαι, αλλά αν δεν τους έχεις σιγοτραγουδήσει περπατώντας ένα βράδυ στα όμορφα συριανά σοκάκια, δεν έχεις καταλάβει ούτε τα μισά.

Σύρος, η πρωτεύουσα των Κυκλάδων

Πριν ακόμα ανοίξει καλά- καλά η μπουκαπόρτα, και φανεί το πλουμιστό και ζωηρό λιμάνι της Ερμούπολης, μια λοξή σκέψη σχηματίζεται: αδύνατον να «μεταφράσεις», έστω και περιληπτικά, το ταπεραμέντο αυτής της νησιωτικής πολιτείας, σε λίγες μόνο μέρες επίσκεψης.

Πρώτη εικόνα το οικιστικό κυματώδες της ανάγλυφο, με τους δύο ναούς, εκείνο που, προς στιγμήν, κάνει τους επιβάτες με άλλους προορισμούς, να σκιρτούν ακούσια. Μα, η Σύρος αγαπά να βάζει γλυκά διλήμματα. Δυο αντικριστοί, σχεδόν συμμετρικοί λόφοι, διαφεντεύουν το κτιστό διάσελο της Ερμούπολης, προκαλώντας ένα… σχίσμα στα εξερευνητικά πλάνα του άρτι αφιχθέντα. Κακώς. Διότι από όπου και αν αρχίσει η ανακάλυψη της Σύρου, το ταξίδι θα είναι μαγικό.

Αλλά, συνήθως, αρχίζει από την Ερμούπολη με τον πρώτο καφέ ή με το τελευταίο κοκτέιλ στην πλατεία Μιαούλη, με μια βόλτα στην βαβούρα της πρωινής αγοράς και στον πεζόδρομο με τις βουκαμβίλιες. Δίπλα στο Δημαρχείο -άλλο ένα εξαιρετικό αρχιτεκτόνημα του Ερνέστου Τσίλερ- οι ψηλοί φοίνικες ρίχνουν τη σκιά τους, μία στη τουριστική περαντζάδα και  μία στις μεγάλες γυαλιστερές μαρμάρινες πλάκες της πλατείας, που στραφταλίζουν ήρεμες τα απομεσήμερα.

Σημεία πολιτισμού και τέχνης στη Σύρο

Στη δροσερή επισκέψιμη αίθουσα του Δημοτικού θεάτρου Απόλλων, οι πορφυρές βαριές κουρτίνες και τα μεγαλοπρεπή θεωρεία, ιταλιάνικης κοπής, φέρνουν στο νου άριες και ρεσιτάλ. Στον επάνω όροφο, λάφυρο τα καμαρίνια και τα κοσμήματα, από ντίβες που κάποτε πέρασαν από εδώ, οι αδελφές Καλουτά, οι «Κόρες του Χάους», η Κυβέλη που έχει βέβαια και Ινστιτούτο αφιερωμένο σε εκείνη και τη Μιράντα Μυράτ. Διόλου απίθανο, ενώπιον της αδειανής σκηνής, να ξυπνήσει κάποιο παλιό καλλιτεχνικό απωθημένο, το οποίο μπορείς, ωστόσο, να πραγματώσεις στις… σκαλινάτες, προς την μεσαιωνική Άνω Σύρο, ψάχνοντας για κάποιο ρεμπέτικο κατώγι ή απαγγέλοντας ποίημα του συριανού τέκνου Μάνου Ελευθερίου. Πάντως, από το εκπαιδευτήριο Φρερ, ως την πιάτσα του καθολικού Σαν Τζώρτζη, θα μετρήσεις πάνω από 600 σκαλιά.

Και επειδή ο πολιτισμικός φαινότυπος της Σύρου ήταν σε διαλεκτική σχέση με τον αρχιτεκτονικό, ήδη από την εποχή της Λέσχης Ελλάς, ο σημερινός επισκέπτης έχει το ευτύχημα να δει από μέσα ψηλοτάβανα κτίσματα, με εκπληκτικές οροφογραφίες του 19ου αι, και λαξευτά υπέρθυρα, όπως στο Μέγαρο Βελισσαρόπουλου και του Χιώτη μαρκήσιου Ν. Πρασσακάκη, που σήμερα στεγάζουν δημόσια κτίρια.

Για τους λάτρεις του νησιού, σημείο αναφοράς η αριστοκρατική συνοικία Βαπόρια, διαχρονικό φόντο των πιο ρομαντικών ενσταντανέ. Από τα περβάζια μέχρι τα κιγκλιδώματα των παλιών αρχοντικών του πρώτου μισού του 19ου αι., ο διάκοσμος μαρτυρά επιρροές κλασικισμού και του ρομαντισμού σε ένα υπέροχο συνονθύλευμα που σήμερα καλείται νεοκλασική αρχιτεκτονική της Σύρου.

Χτισμένα από μερακλήδες ναυπηγούς, καπεταναίους, και εμπόρους που ήρθαν από άλλους τόπους, τα Βαπόρια αγαπήθηκαν πολύ. Κρυφοκοιτάζοντας σε παλιά αρχοντικά όπως η οικία Νεγρεπόντη με τις περίφημες τοιχογραφίες, θα έχεις μια καλύτερη αίσθηση της αισθητικής που επικρατούσε. Στο κλίμα της ευμάρειας, ακόμη και τα νηολόγια, είναι δείγματα άριστης συριανής τυπογραφίας, που στο απόγειό της ξεπερνά τους 1500 τίτλους βιβλιοπαραγωγής.

Γαστρονομικό ταξίδι στην παράδοση της Σύρου

Στο λιμάνι, καψαλίζονται οι θαλασσινοί μεζέδες. Χταπόδια που στεγνώνουν στον ήλιο. Μπροστά από τις ταβέρνες μια χούφτα από σχολιαρόπαιδα με πολύχρωμα μαγιό, κάνουν διαγωνισμό βουτιάς από την προκυμαία, διακόπτοντας τη μεσημεριανή ησυχία χωρίς ενοχές. Στους καφενέδες, ντόπιοι αφηγούνται την ιστορία της εμπορικής οικονομίας, τα μεγαλεία της ναυτιλίας, τις μέρες του βαμβακιού. Στο πέλαγος φουγάρα πλησιάζουν. Θες το ρεμπέτικο πνεύμα, θες το αιγαιοπελαγίτικο μελτέμι, θες οι μπουγάδες που στάζουν στα παστρικά ασβεστωμένα σοκάκια, τούτο το νησί, παρά το διάχυτο πολυπολιτισμικό και χιλιοσφράγιστο παρελθόν του, εκπέμπει μια βαθιά ειλικρινή ελληνικότητα.

Αφού δεις το Νεώριο και τα Λαζαρέτα, μπορείς να περάσεις στην υπόλοιπη Σύρο. Στο ήμερο τοπίο της, στην ενδοχώρα, στην εξοχή που έκρυβε τα γυναικόπαιδα στις ζοφερές εποχές. Σπαρμένοι οικισμοί και ψαροχώρια με απλή ομορφιά, γεμάτοι κόσμο. Η Αζόλιμνος, το Κίνι, ο Γαλησσάς, ο Φοίνικας. Τρανταχτή εξαίρεση η παραθάλασσια Ποσειδωνία, και η Παρακοπή στην ενδοχώρα με τις επαύλεις και τα διατηρητέα τους.

Πάρε σβάρνα τις παραλίες. Σεμνές, απέριττες, χαρούμενες, απροσποίητες, θυμίζουν καλοκαίρια από εκείνα στις σελίδες εφηβικών βιβλίων. Άλλωστε η Σύρος, με το ακλόνητο άλλοθι ενός λαμπρού παρελθόντος, έχει αποφύγει να ενδώσει σε αλλότριες τουριστικές επιταγές. Και μάλλον δεν θα το κάνει. Η Σύρος, ξέρει τι θέλει, τιμά την καταγωγή της και όσο και αν ακούγεται κλισέ, είναι μια πραγματική αρχόντισσα που πράττει το σωστό.

Η γαστρονομική κουλτούρα της Σύρου διαθέτει και αυτή multuculti καταβολές. Εκτός από τις νόστιμες χαλβαδόπιτες και τα συριανά λουκούμια, που είναι τα αδιαμφισβήτητα χιτ της τοπικής κουζίνας και διάσημα σε όλη τη χώρα, το νησί έχει να επιδείξει και μια άλλη του πλευρά. Όποιος έχει επισκεφθεί τη Σύρο, σίγουρα θα έφυγε με μια μοναδική επίγευση και ένα χαρμάνι γεύσεων, καθώς νεοφερμένοι από παντού, έφεραν μαζί τις συνταγές της πατρίδας τους και τις πάντρεψαν δημιουργικά με τις ντόπιες, με αποτέλεσμα ένα εξαιρετικό μείγμα γεύσεων.

Καραβοκύρηδες της Χίου, πρόσφυγες  από τη Σμύρνη, Κρητικοί και Μανιάτες έμποροι άφησαν το αποτύπωμά τους και στη μαγειρική του τόπου.  Οι πληροφορίες, μάλιστα,  λένε ότι αν ψάξει καλά κανείς, θα βρει μυστικά της κουζίνας των Καπουτσίνων μοναχών, από τον καιρό της Λατινικής κατοχής. Όλα αυτά, διανθισμένα με τα τοπικά προϊόντα, όπως η κλασική λούζα, που εδώ είναι πιο αρωματική, η  καπαροσαλάτα, με την πρώτη ύλη νοτισμένη από την αλμύρα του Αιγαίου και οι τσακιστές ελιές που μοσχοβολούν μάραθο, συνιστούν την αυθεντική γαστρονομική εμπειρία της Σύρου.

Συνόδεψέ τα με το κίτρινο ντόπιο τυρί, με το όνομα Σαν Μιχάλη και βέβαια για επιδόρπιο, μια παστελαριά είναι ό, τι πρέπει.

Παραλίες της Σύρου

Μετά βεβαιότητος, η βραδινή βουτιά θα πρέπει να γίνει στα Αστέρια, στη μικρή παραλία που είναι ακριβώς κάτω από τα Βαπόρια και όχι απλά επειδή το λέει το όνομά της, αλλά και για λόγους που θα καταλάβεις όταν βρεθείς σε τετ-α-τετ μαζί της. Τις όμορφες Φραγκοσυριανές, θα τις βρεις στην παραλία του Φετουρή ή στην παραλία του Βούλγαρη, καθώς πηγαίνεις για Φοίνικα, μιας και είναι οι παραλίες που προτιμούν οι ντόπιοι. Κάνε τη βουτιά σου στη κοσμική παραλία των Aγκαθωπών με την  απαλή αμμουδιά, στη παραλία  Κόμητο με τα θαλάσσια σπορ και την Αμπέλα για ξεκούραση και ησυχία.

Σύρος η αρχόντισσα, η διαχρονική και μια.

Απολαύστε το μεγάλο αφιέρωμα του NEWS 24/7 στο ελληνικό καλοκαίρι “ξεφυλλίζοντας” τους ταξιδιωτικούς οδηγούς για τα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου, την Κρήτη αλλά και τους ξεχωριστούς χερσαίους προορισμούς της Ελλάδας στο travelgreece.news247.gr