Εδώ και επτά χρόνια, οι πολιτικές επιλογές της ΝΔ έχουν διαμορφώσει μια καθημερινότητα όπου η ακρίβεια πιέζει τα εισοδήματα, η στέγη γίνεται όλο και πιο δύσκολη, οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται και οι δημόσιες υπηρεσίες δοκιμάζονται.
Δεν πρόκειται απλώς για συνέπειες μιας δύσκολης διεθνούς συγκυρίας. Είναι και αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, προτεραιοτήτων και αποφάσεων που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή των πολιτών.
Κι όμως, συχνά αντιμετωπίζουμε αυτή την πραγματικότητα ως κάτι αναπόφευκτο. Ο καθένας προσπαθεί να τα βγάλει πέρα μόνος του, περιορίζοντας τις απαιτήσεις του και περιμένοντας από κάποιον άλλον να αντιδράσει.
Και τότε επιστρέφει ένα παλιό, αλλά πάντα επίκαιρο ερώτημα:
Ποιος φταίει;
Δεν φταίνε όλοι για όλα το ίδιο. Η κυβέρνηση έχει την πολιτική ευθύνη για τις επιλογές και τις προτεραιότητές της. Εμείς, ως πολίτες και ως κοινωνία, έχουμε τη δημοκρατική ευθύνη να μην αποδεχόμαστε την αδικία ως κανονικότητα και την αδράνεια ως μονόδρομο.
Η δημοκρατία δεν εξαντλείται στην ψήφο. Χρειάζεται συμμετοχή, κοινωνική οργάνωση, αλληλεγγύη, έλεγχο της εξουσίας και συλλογική διεκδίκηση.
Από την ατομική αγανάκτηση πρέπει να περάσουμε στη συλλογική δράση. Να ξανασυναντηθούμε στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, στους συλλόγους, στα σωματεία και στους δημοκρατικούς θεσμούς. Να συζητήσουμε, να οργανωθούμε, να διαμορφώσουμε συγκεκριμένες προτάσεις και να διεκδικήσουμε μια διαφορετική πολιτική.
Γιατί το ερώτημα «ποιος φταίει» έχει αξία μόνο όταν οδηγεί στο «τι κάνουμε από εδώ και πέρα».
Η πολιτική αλλαγή δεν έρχεται αυτόματα και δεν μπορεί να ανατίθεται διαρκώς σε κάποιους άλλους. Απαιτεί ενεργούς πολίτες, κοινωνικές συμμαχίες και συλλογική προσπάθεια.
Να σηκώσουμε λοιπόν το κεφάλι.
Να μετατρέψουμε την αγανάκτηση σε συμμετοχή και τη συμμετοχή σε συλλογική δύναμη.
Για μια διαφορετική πορεία για τη χώρα και την κοινωνία
