Αγαπητοί μου,
Υπάρχουν υποδομές που όλοι θεωρούμε αυτονόητες, όπως το σχολείο, το πάρκο ,η πλατεία, το αθλητικό κέντρο.
Υπάρχει όμως μια υποδομή που χρησιμοποιούμε καθημερινά και σχεδόν ποτέ δεν αντιμετωπίζουμε ως τέτοια και είναι το
Πεζοδρόμιο.
Ίσως,φίλοι μου, ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο το βλέπουμε, γιατί το πεζοδρόμιο είναι ο χώρος όπου ένας άνθρωπος βγαίνει από το σπίτι του και συναντά την πόλη, είναι η διαδρομή του παιδιού προς το σχολείο, ο δρόμος του ηλικιωμένου προς το φαρμακείο, η καθημερινότητα ενός ανθρώπου με αναπηρία και πολλές φορές, η μοναδική ευκαιρία ενός ανθρώπου να περπατήσει, να συναντήσει άλλους ανθρώπους και να αισθανθεί ότι ανήκει σε μια γειτονιά.
Άρα το πεζοδρόμιο είναι κοινωνική υποδομή.
Και όμως στην πράξη το αντιμετωπίζουμε ως το τελευταίο κομμάτι του δρόμου.
Εκεί καταλήγουν οι κολώνες, εκεί τοποθετούνται οι πινακίδες, εκεί φυτρώνουν φυσικά εμπόδια, εκεί αφήνονται κάδοι, εκεί σταθμεύουν αυτοκίνητα και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά καλείται ο πεζός να περπατήσει!
Φίλες και φίλοι,
Θεωρώ πως υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία για την αυτοδιοίκηση:
Να δημιουργήσει έναν » Χάρτη Πεζής Πόλης «
Έναν χάρτη που θα δείχνει αν ο άνθρωπος μπορεί πραγματικά να κινηθεί στην πόλη, από το σπίτι ως το σχολείο, από την γειτονιά μέχρι την πλατεία, από το σπίτι μέχρι το Κέντρο Υγείας, από την στάση μέχρι την υπηρεσία και να εντοπίζει που ακριβώς διακόπτεται αυτή η διαδρομή.
Γιατί μπορεί να έχουμε ένα εξαιρετικό πεζοδρόμιο για 200 μέτρα και μετά ένα σημείο όπου ένας άνθρωπος με αμαξίδιο, ένας ηλικιωμένος η ένας γονιός με καρότσι αναγκάζεται να κατέβει στον δρόμο!
Ίσως , λοιπόν ,το πεζοδρόμιο να πρέπει να αποκτήσει τη θέση που πραγματικά του αξίζει στον δημοτικό σχεδιασμό.
Να αντιμετωπιζεται ως βασική κοινωνική υποδομή, να είναι ασφαλές, συνεχές, προσβάσιμο, ανθρώπινο και λειτουργικό!!!
Γράφει ο Κώστας Πρεβέντης,
Ειδικός Συνεργάτης του Δημάρχου Μετεώρων
