Σε μια εποχή όπου οι κοινωνίες μας δοκιμάζονται από τον θόρυβο των εντυπώσεων και την ταχύτητα των κρίσεων, η υπεύθυνη στάση απέναντι στα κοινά δεν είναι πολυτέλεια, αλλά χρέος.
Γράφει ο Κώστας Πρεβέντης, Ειδικός Συνεργάτης του Δημάρχου Μετεώρων
Η πρόσφατη εμφάνιση μιας ομάδας που αυτοπροσδιορίζεται ως » Ομάδα Πρωτοβουλίας » για την προάσπιση του δημόσιου χώρου στην Καλαμπάκα, προκαλεί εύλογους προβληματισμούς.
Πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια αυτή η πρωτοβουλία όταν οι κοινόχρηστοι χώροι καταπατούνταν ,όταν το πλαίσιο ήταν θολό, όταν η ισορροπία μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου συμφέροντος γινόταν διαρκώς πιο εύθραυστη;
Γιατί τώρα;
Και γιατί χωρίς ονόματα, χωρίς προσωπική ευθύνη ,χωρίς δημόσιο διάλογο με τα χαρακτηριστικά της διαφάνειας και της λογοδοσίας;
Αγαπητοί μου,
Ο δημόσιος χώρος δεν είναι σύνθημα, ούτε πεδίο ευκαιριακού ακτιβισμού.
Είναι καθημερινή υπόθεση διακυβέρνησης, σχεδιασμού και πολιτικής βούλησης.
Και για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, η Δημοτική Αρχή του Δήμου Μετεώρων υλοποιεί με συνέπεια μια δομημένη και θαρραλέα πολιτική για την προστασία και την ρύθμιση του δημόσιου χώρου.
Η νέα Κανονιστική Διάταξη για τα τραπεζοκαθίσματα δεν είναι μια απλή διοικητική πράξη αποκατάστασης της ισότητας, της νομιμότητας και της ποιότητας ζωής.
Η Δημοτική Αρχή δεν φοβήθηκε να αγγίξει ένα θέμα που πολλοί απέφευγαν.
Καθιέρωσε κανόνες, αντιπετωπίζοντας φαινόμενα αυθαιρεσίας που υπονόμευαν την καθημερινότητα.
Παρόλα αυτά, καμία » Ομάδα Πρωτοβουλίας» δεν στάθηκε τότε στο πλευρό της , δεν υπερασπίστηκε δημόσια αυτή την πρωτοβουλία, δεν άνοιξε συζήτηση για την ουσία των κανόνων
Αντίθετα, σήμερα παρακολουθούμε την επανεμφάνιση της «ευαισθησίας » ,η οποία όμως δεν συνοδεύεται από ορατότητα, επωνυμία και προτάσεις.
Ο δημόσιος χώρος όμως δεν έχει ανάγκη από σκιώδεις υπερασπιστές, έχει ανάγκη από ενεργούς πολίτες, με όνομα, θέση και διάθεση συνεργασίας
Στην ίδια κατεύθυνση, η στάση της Μείζονος Αντιπολίτευσης δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.
Αντιμετωπίζει σημαντικές πρωτοβουλίες – όπως την παραχώρηση του οικοπέδου για το Επισκοπείο ή την κανονιστική για τα τραπεζοκαθίσματα – με μικροπολιτικά αντανακλαστικά.
Η ευκολία με την οποία απορρίπτει θεσμικές πρωτοβουλίες που αποκαθιστούν την τάξη και προάγουν το συλλογικό όφελος, δεν συνιστά αντιπολίτευση ουσίας, αλλά πολιτική αντίφαση.
Η Καλαμπάκα αλλάζει και αλλάζει με σχέδιο, με στρατηγικές παρεμβάσεις, όπως το έργο Open Mall, με την πλήρη ανακατασκευή της Πλατείας Πλατάνου και την πλακόστρωση της οδού Βλαχάβα..
Πρόκειται για ένα ενιαίο όραμα αστικής ανάπλασης και όχι για αποσπασματικές «καλλωπιστικές» παρεμβάσεις.
Είναι ένα στοίχημα ανάκτησης του δημόσιου χώρου, με σεβασμό στον πεζό ,στον επαγγελματία, στον επισκέπτη.
Η Δημοτική Αρχή δεν διεκδικεί το αλάθητο.
Διεκδικεί τη συνεργασία, τη δημόσια συζήτηση, τη συνευθύνη.
Και σε αυτή την πρόσκληση καλούνται να απαντήσουν όλοι όσοι δηλώνουν ευαισθητοποιημένοι με προτάσεις, με πρόσωπο, με επιχειρήματα.
Δεν είναι ώρα για υπαινιγμούς, είναι ώρα για συγκλίσεις, όχι για να ομογενοποιηθούν οι απόψεις, αλλά για να υπάρξει κοινή στόχευση σε ότι αφορά το αυτονόητο:
Την προστασία του δημόσιου χώρου, την εφαρμογή των κανόνων και τον σεβασμό στον πολίτη.
Όποιος θέλει να μείνει προσηλωμένος στο χθες της αταξίας, της υποκρισίας και της βολικής σιωπής, έχει κάθε δικαίωμα.
Αλλά η πόλη δεν θα περιμένει
Η Καλαμπάκα προχωρά και προχωρά με κανόνες, όραμα και με τη δύναμη όσων πιστεύουν σε μια πόλη πιο λειτουργική, πιο ανθρώπινη, πιο σύγχρονη.
Αυτός είναι ο δρόμος του μέλλοντος, ας τον περπατήσουμε μαζί και ανοιχτά.
Διότι ο δημόσιος χώρος δεν ανήκει σε ομάδες, ανήκει σε όλους μας!
