Ο συναρπαστικότερος τελικός όλων των εποχών στα 100 μέτρα γυναικών πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ανδρών/Γυναικών στον Βόλο.
Σε μία πρωτοφανή συνθήκη, που ομολογουμένως σπάνια συναντάται στον παγκόσμιο στίβο, δύο αθλήτριες μοιράστηκαν το χρυσό μετάλλιο! Η Πολυνίκη Εμμανουηλίδου και η Ραφαέλα Σπανουδάκη τερμάτισαν ακριβώς στον ίδιο χρόνο, 11,37, με το ηλεκτρονικό σύστημα χρονομέτρησης να καταγράφει 0.370 για αμφότερες, χωρίς ούτε το photo finish να μπορεί να αναδείξει νικήτρια. Έτσι, για πρώτη φορά στα χρονικά του Πανελληνίου Πρωταθλήματος, δύο αθλήτριες αναδείχθηκαν ισόπαλες πρωταθλήτριες Ελλάδας στα 100 μέτρα.
Η Πολυνίκη είχε καλύτερη εκκίνηση και μέχρι τα 60 μέτρα φαινόταν να έχει αποκτήσει ένα σημαντικό προβάδισμα. Η πεισματάρα όμως Ραφαέλα δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Με ένα εξαιρετικό δεύτερο μισό της κούρσας κάλυψε κάθε εκατοστό της διαφοράς και οι δύο αθλήτριες έπεσαν κυριολεκτικά μαζί πάνω στη γραμμή του τερματισμού.
Η εικόνα μετά τον τερματισμό ήταν ίσως η ομορφότερη της βραδιάς. Οι δύο πρωταθλήτριες αγκαλιάστηκαν και πανηγύρισαν μαζί τον τίτλο, ανανεώνοντας το αγωνιστικό τους ραντεβού για τον αυριανό τελικό των 200 μέτρων.
Η νίκη αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς τόσο η Εμμανουηλίδου όσο και η Σπανουδάκη εξασφαλίζουν ουσιαστικά και μαθηματικά τη συμμετοχή τους στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ.
Στην τρίτη θέση τερμάτισε η Δήμητρα Τσουκαλά με 11,54 (PB 11,36) σημειώνοντας την καλύτερη φετινή της επίδοση και δείχνοντας ότι βρίσκει ξανά τον αγωνιστικό της ρυθμό. Η παρουσία της είναι ιδιαίτερα σημαντική και για την εθνική ομάδα σκυταλοδρομίας 4×100 μ., η οποία θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο Μπέρμιγχαμ.
Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει σε κορυφαίο επίπεδο.
Η εικόνα που ζήσαμε στον τελικό των 100 μέτρων γυναικών στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στο Βόλο, με την Πολυνίκη Εμμανουηλίδου και τη Ραφαέλα Σπανουδάκη να μοιράζονται το χρυσό μετάλλιο με ακριβώς τον ίδιο χρόνο 11.37 (0.370), ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο σπάνιες στιγμές στην ιστορία του ελληνικού στίβου.
Πολλοί αναρωτήθηκαν πώς είναι δυνατόν ούτε το photo finish να μπορεί να αναδείξει νικήτρια. Η απάντηση είναι απλή: όταν η διαφορά είναι μικρότερη από την ακρίβεια μέτρησης του συστήματος, οι δύο αθλήτριες θεωρούνται ισόπαλες και μοιράζονται την ίδια θέση.
Και μπορεί να μοιάζει απίστευτο, όμως δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει σε κορυφαίο επίπεδο.
Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση καταγράφηκε το 2012 στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη χώρα που θεωρείται η «Μέκκα» της τεχνολογίας και του αγωνιστικού στίβου. Στα αμερικανικά Ολυμπιακά Trials, στα 100 μέτρα γυναικών, η Allyson Felix και η Jeneba Tarmoh τερμάτισαν απόλυτα μαζί στην τρίτη θέση, διεκδικώντας το τελευταίο εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.Παρά τα υπερσύγχρονα συστήματα χρονομέτρησης και το photo finish υψηλότατης ανάλυσης, ούτε εκεί κατέστη δυνατό να βρεθεί η παραμικρή διαφορά ανάμεσα στις δύο αθλήτριες. Οι διοργανωτές αναγκάστηκαν αρχικά να ανακοινώσουν απόλυτη ισοπαλία, ενώ στη συνέχεια προτάθηκε αγώνας μπαράζ για την πρόκριση, με την Allyson Felix να παίρνει τελικά το εισιτήριο όταν η Tarmoh επέλεξε να μην αγωνιστεί.
Το περιστατικό εκείνο απέδειξε ότι, ακόμη και στην κορυφή της τεχνολογίας, υπάρχουν στιγμές όπου ο ανθρώπινος παράγοντας και η ίδια η φύση του αθλητισμού ξεπερνούν την ακρίβεια των μηχανημάτων.Αυτό ακριβώς συνέβη και χθες στον Βόλο. Δεν ήταν λάθος του photo finish. Αντιθέτως, ήταν μία από εκείνες τις εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις όπου δύο αθλήτριες έφτασαν πραγματικά μαζί στη γραμμή του τερματισμού, τόσο κοντά ώστε ούτε τα πλέον εξελιγμένα συστήματα να μπορούν να τις χωρίσουν.
Και ίσως τελικά αυτή να είναι και η ομορφιά του στίβου. Υπάρχουν φορές που η νίκη δεν χωρίζεται σε πρώτο και δεύτερο. Υπάρχουν στιγμές που δύο αθλήτριες αξίζουν εξίσου να ανέβουν στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου και η ιστορία γράφεται με δύο χρυσά μετάλλια αντί για ένα.
