«Ζητάω προκαταβολικά συγνώμη από όποιον δυσαρεστηθεί από τα λόγια μου, αλλά δεν έχω μάθει στη ζωή μου να χαϊδεύω αυτιά.
Σήμερα χρειάστηκε να ανέβω στο χωριό το απόγευμα και να γυρίσω πάλι.
Στις οξυές, στη μέση περίπου στο ρέμα που χάλασε το δρόμο, η κατάσταση είναι δύσκολη.
Περίπου 45 μοίρες κλίση ο δρόμος και με πολλές λάσπες.
Πιο κάτω και μέχρι το χωριό, η πρόσβαση δυσκολεύει γιατί όλο και κάποια φορτηγά περνάνε.
Μπροστά στο Κουκουφλί όλες οι πέτρες στην επιφάνεια. Θα πρέπει να πατηθεί όλος ο δρόμος με οδοστρωτήρα.
ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;
Θα πρέπει να ασχοληθούν οι αρμόδιοι σοβαρά κάποια στιγμή, δεν αρκεί που δούλεψαν μηχανήματα τόσες μέρες εάν το αποτέλεσμα είναι αυτό. Θα πρέπει να ρίξουν το κατάλληλο υλικό και να το πατήσουν, όχι να το στρώσουν απλώς όπως κάνανε μέχρι τώρα. ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ;
Δεν θα υπάρξει ούτε απλή πρόσβαση το χειμώνα για τα χωριά μας αν δεν κάνουν κάτι. ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ;;;;;
Οι δικαιολογίες που λένε ότι εμείς φεύγουμε και οι άλλοι εμείς δεν αναλάβαμε, μου θυμίζει το τραγούδι που όλοι χορέψαμε στα πανηγύρια μας, ΕΝΑΣ ΠΑΣΑΣ ΔΙΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ.
Μόνο που σε λίγο κανένας πασάς δεν θα πηγαίνει στα Τρίκαλα με τέτοιο δρόμο.
Καλή σας νύχτα όπου και αν βρίσκεστε».
