Μια φορά και έναν καιρό στο πανέμορφοδάσος της Εστιαιώτιδας, όλα τα ζώα ήταν αναστατωμένα με πολλά προβλήματα και συνάμα τους απαγορευόταν η έξοδος από το μέρος τους με απόφαση του μεγάλου διοικητή όλων των δασών, που δεν ήταν άλλος από το λιοντάρι ή αλλιώς gadem,όπωςτο φώναζαν όλα τα ζώα.
Εκεί λοιπόν, ζούσε η σοφή κουκουβάγια που είχε δει τόσα πολλά με τα ματιά της, όμως τούτη τη φορά δεν μπορούσε άλλο να βλέπει και να ακούεικαι κόντευε να τρελαθεί.
Τα ζώα στο δάσος είχαν χάσει τον έλεγχο, ενώ η κατάσταση ήταν τραγική, εκείνα μιλούσαν για εκλογές σε πράσινα λιβάδια και γαλάζιες λίμνες.
Ο ασβός και το φίδικαθημερινάπροσπαθούσαν να βάλουνφιτιλιέςβάζοντας τα ζώα να μαλώνουν και δημιουργώντας ένα κλίμασυνεχήςδιαμάχηςδιασπείροντας εδώ και εκεί ανακρίβειες και μετάγελούσαν με το δήθενκατόρθωμα τους.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ο λαγός, το κουνάβι, το τσακάλι, η αλεπού και αλλά ζωάκια που εκ των πραγμάτων δεν μπορούσαν να ενωθούν όλα μαζί, διέδιδαν και παρουσιάζονταν σαν σωτήρες της κατάστασης που επικρατούσε.
Ο ελέφαντας από την άλλη που ήταν ο κυβερνήτης της περιοχής, αφουγκραζόταν όλα όσα διαδραματίζονταν χωρίς να λέειπολλέςκουβέντεςκάνοντας την δουλεία του όσοκαλύτερα μπορούσε δεδομένο και των συνθηκών.
Η σοφήκουκουβάγιαπου βλέπει όμως και την νύχτα, όταν τα περισσότερα ζώα ξεκουράζονται, ξέρει και έχει δει πως: όποιος βιάζεται σκοντάφτει και αν το κοράκι έχεις οδηγό, μόνο σε ψοφίμι θα σε πάει.
Γεώργιος Αθαν. Βαΐου